منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگيرم

 در چشمانت خيره شوم

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم ...

 منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بشينم

سر رو شانه هايت بگذارم ... از عشق تو ...

از داشتن تو ... اشک شوق ريزم ...

منتظر لحظه ای هستم ... لحظه ای مقدس ...

منتظر لحظه ی پيوند ... که تو را در اغوش گيرم ...

بوسه ای از سر عشق تقديم تو کنم ...

 و با تمام وجودم عشقم و قلبم را به تو هديه کنم ...

اری من منتظرم ... منتظر لحظه ای پاک و مقدس

که به تو بگويم هستی ام ... هم نفسم ...

مونس شب های بی قراری ام ... من دوستت دارم ...

 و عشقم و وجودم را به تو تقديم ميکنم ...

اری من عاشق توام ... و عاشقانه تو را میپرستم ...

تاهمسفرم عشق است در جاده تنهايي

 از دست نخواهم داد دامان شكيبايي

تا من به تو دل دادم افسانه شده يادم

 چون حافظ و مولانا در رندي و شيدايي

از عشق تو سهم من ،همواره همين بوده است

رسوايي و حيراني ، حيراني و رسوايي

تو آتش و من دودم ،دريا تو و من رودم

 هرچند محال اما ، چيزي است تماشايي

چندي است كه پيوندي است

 پيوند خوشايندي است بين تو و آيينه ،آيينه و زيبايي

من دستم و تو بخشش ، تو هديه و تو خواهش

 من زين سو و تو زان سو ،مي آيم و مي آيي

با گردش چشمانت افتاده به ميدانت ،

تا باز چه فرمايي بي ساحل آغوشت

آغوش سحرپوشت چندي است كه طوفاني است ،اين ديده دريايي

مي دونم دلت گرفته ؛ من برات سنگه صبورم

چي شده تنها نشستي ؛ مثل تو از همه دورم

واسه من زندگي سرده ؛ نكنه تو هم غريبي

كاش مي شد اشكهات و پاك كرد؛بميرم تو هم بريدي ؟

چه تبسم قشنگي ؛ وقتي به غمها بخندي

اخه ارزشي نداره ؛ دل به اين دنيا ببندي

نازنين دنيا همينه ؛ اون كه خوب بود بدترينه

نكنه تنهات گذاشته ؛ اخره عشقها همينه

اين روزا عشقها خياله ؛ حتي فكرشم محاله

عشق پاك پيدا نمي شه ؛ باشه هم رو به زواله

مي دوني چقدر عزيزه ؛ قطره سپيد شبنم

مثل اون اشكهاي نازن ؛ رو تن گلهاي مريم

نازنين خدا بزرگه ؛ غم و از خودت جدا كن

ما كه تنها نمي مونيم ؛ افرين اخماتو وا كن