تنها

تولد داداشمه

afifabad — Tue, 20 Nov 2007 19:38:18 GMT

سلام بروبچ تولد داداش عباسمه اینقده خوشحالم که خدا میدونه

۱۷ سالش شده آخی نی نی

داداش نازم تولدت مبارک ایشالله تا زمانی که من زنده هستم تو هم زنده باشی گلکم

تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک

داداش نازم خیلی ماهی تولدت مبارک

اینم کیک تولد داداشم اول کادو بدید بعد کیک ببرید گفته باشم

میدونم

afifabad — Fri, 16 Nov 2007 15:58:18 GMT

تو رو انتخاب کردم اشتباه بود کارم

بگو چرا موندم چون خیلی سادم

دوست داشتم برگردی پیشم بازم

من نمیتونم با تو بمونم گل نازم

حیف اون همه قولی که به هم دادیم

دیگه تو چشام نمیبینی رنگ شادی

دیگه نمیتونم بچشم طعم خنده

ذره ذره آب میشم کیلو چنده عشق

آره اصلا بد منم تو برو بهشت

من لیلی بودم تو بودی مجنون

حالا دیگه کارمون رسیده به جنون

فکر نکنی با رفتنت زجه میزنم

بهت قول دادم اگه بری گریه نکنم

آخه دوست ندارم با تو باشم لحظه ای

فاصله ما زیاده خیلی بچه ای

با این آهنگ میندازم تو دلت لرزه ای

بزار حرف دلمو بگم خیلی حرضه ای ...

بدون دیگه نداری برا من ارزشی

ببین زندگیمو داده بودم دست کی

خیال میکنم مردیو بردی همه چیزو با خودت به گور

حالا خودت بگو که حق من این بود

پس بدم این جور تقاص کارای تو رو

حالا که خرت از پل گذشت میگی برو

منم میرم میمونی بعد من تنها تو

دیگه باور نمیکنم من حرفاتو

اینو بدون دیگه حساب کار دستمه

هر چی رو دست خوردم بسمه

دیگه تو هم برو دنبال سرنوشتت

همین تو دفتر خاطراتم دست نوشتت

که نوشته میمونم تا آخر عمر باهات

لعنت به منو تو سادگیمو دروغات

دیگه هیچی برام مهم نیست برو

سر لجبازی هم باشه نمی خوام تو رو .

گل گم شده من

afifabad — Sat, 27 Oct 2007 08:17:18 GMT

آیدیهامو که پس نگرفتم ولی اشکال نداره آپ میکنم

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید,

و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زول بزنی و

به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی که هنوزم دوستش داری،

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که

یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده،

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما...

اما وقتی دیدیش هیچی به جز سلام نتونی بگی،

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه

دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی,

تا نفهمه که هنوزم دوستش داری،

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و

هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لبت بگی

گل من باغچه نو مبارک...

مامااااااااااان

afifabad — Sat, 20 Oct 2007 18:04:10 GMT

سلام آیدی من هک شده

تا زمانی که آیدیمو بهم ندن آپ نمی کنم

تا اطلاع ثانوی منتظر آپ من نباشید

واسم دعا کنید من آیدیمو می خواااام خدایا آیدیم

شاید اسمش و بزارم تولد

afifabad — Tue, 25 Sep 2007 21:13:18 GMT

سلام من ۱۹ ساله شدم تولدم مبارک عجب آدمی هستماااااااا؟!

این شعرم تقدیم به خودماینم واسه خودم

اکنون بسان طفلی هستم در آغوش پر مهرت

و تو این را خوب می دانی

می دانی که وجودت سایبانی است

برای شکفتن نیلوفرانی

که صادقانه در باغچه عشقمان روییده اند

اما افسوس:

دیر زمانی است که پرتوی نگاه زیبایت

در افق چشمان منتظرم

غروب کرده است

و مدتها می انجامد تا طلوعی دوباره

تولدم مبارک

آری عشق...

afifabad — Fri, 10 Aug 2007 09:08:18 GMT

عشق تنها آزادي در دنياست زيرا چنان روح تعالي مي بخشد

كه قوانين بشري و پديده هاي طبيعي مسير آن را تغيير نمي دهد

محبوبم اشك هايت را پاك كن زيرا عشقي كه چشمان ما را گشوده

و ما را خادم خويش ساخته موهبت صبوري و شكيبايي

را نيز به ما ارزاني مي دارد. اشك هايت را پاك كن وآرام بگير

زيرا ما با عشقي ميثاق بسته ايم وبراي ان عشق است كه

رنج نداري درد جدايي و تلخ بي نوايي را تاب مي آوريم

زندگي بدون عشق به درختي مي ماند بودن شكوفه

عشق بدون زيبايي به گل هايي مي ماند بدون رايحه

زندگي ، عشق و زيبايي يك روحند در سه بدن

كه نه از يكديگر جدا ميشوند و نه تغيير مي كنند

خطاست اگر بينديشيم عشق حاصل مصاحبت دراز مدت

و با هم بودني مجدانه است عشق ثمره ي خويشاوندي

روحي است و اگر اين خويشاوندي در لحظه اي تحقق

نيابد در طول ساليان و حتي نسل ها نيز تحقق نخواهد يافت

فقط عشق آدم كور است كه نه زيبايي را درك مي كند و نه زشتي را

عشق وقتي دچار غم غربت باشد از حساب زمان

و هياهوي آن ملول مي گردد

عشق ميزباني مهربان است گر چه براي مهمان نا خوانده

خانه ي عشق سراب است و مايه خنده

عشق از ژرفاي خويش آگاه نمي شود مگر زمان جدايي

عشق در رداي افتادگي از كنارمان مي گذرد اما ما

مي ترسيم و از او مي گريزيم يا در تاريكي پنهان مي شويم

يا اينكه تعقيبش مي كنيم و با او دست به شرارت مي زنيم

عشق رازي است مقدس براي كساني كه عاشقند

عشق براي هميشه بي كلام مي ماندد

اما براي كساني كه عشق نمي ورزند

عشق شوخي بي رحمانه اي بيش نيست

حتي عاقل ترين مردمان نيز زير بار سنگين عشق خم مي شوند

اما به راستي عشق به سبكي و لطافت نسيم خوش است

عشق واژهاي است از جنس نور كه با دستي

از جنس نور بر صفحه اي از جنس نور نوشته مي شود

عشق همانند مرگ همه چيز را دگرگون می کند

نخستين نگاه معشوق به روح ازلي مي ماند

كه بر سطح آب روان شد ،بهشت و جهنم را همه چيز موجود است

آفريد سپس گفت

هنگامي كه عشق دامن مي گسترد كلام خاموش مي شود

آدميان محصول عشق را تنها بعد از غيبت يار

و تلخي صبر و تيرگي ياس درو خواهد كرد

اي عشق كه دستان خداييت بر خواهش هاي من لگام زده

و گرسنگي و تشنگيم را تا وقار افتخار بالا برده مگذار

توان و استقامتم از ناني تناول كند و يا شرابي بنوشد كه

خوشتن ناتوانم را وسوسه مي كند بگذار كه گرسنه ي گرسنه بمانم

بگذار از تشنگي بميرم و هلاك شوم پيش از آن كه دستي

بر آورم و از پيا له اي بنوشم كه توان را پر نكرده اي

يا از ظرفي بخورم كه توان را متبرك نساخته اي

عشق...؟!

afifabad — Tue, 24 Jul 2007 09:46:18 GMT

عشق نمي پرسه تو اهل کجايي فقط مي گه تو قلب من هستي

عشق نمي پرسه چرا دور هستي فقط مي گه با مني

عشقم نمي پرسه دوستم داري فقط مي گه دوستت دارم.

کاشکی می دونستی دلم داره واست پر می زنه

تو لحظه های ناب تو ستاره چشمک می زنه

کاشکی می شد نگاهمون تو راه عشق جا نمونه

بغض گلوی هر دومون اسير زندون نمونه

کاشکی تو راهه عاشقی ديگه کسی کم نياره

تو جاده های بی کسی دل به تمنا نياره

کاشکی شب يلدا بياد از پشت پرچين نگاه

هزار و يک شب بخونيم از عشقمون با يک نگاه

جواب نظرها

afifabad — Wed, 20 Jun 2007 12:13:18 GMT

ღ ღ ღ

سلام از همگی بابت نظراتون ممنونم. ღ ღ ღ

من تصمیم گرفتم جواب نظرها رو تو وبلاگم بدم.ღ

(چشم انتظار) من قصد ندارم دل کسی رو بشکنم هر کسی که

من و دوست داره میتونه به هر قیمتی که شده بدستم بیاره. من به

هیچ کس علاقه ای ندارم و حتی حاظرنیستم برای ۱ بار هم که

شده به کسی بگم دوستش دارم .

منصور خیلی ممنون از اینکه افتخار دادی و به وبلاگ من سر زدی هدف

من فقط اینه که حرفامو بتونم تو وبلاگم بزنم همه ی این شعرها

حرف دل من هستند

ناشناس از اطراف خوزستان: جواب نظرها رو خودم میدم .

از همگی بابت نظراتون ممنون شرمنده که نمی تونم تک تک تشکر کنم

آخه خیلی وقته جواب نظرها رو ندادم همتون ماهید درست مثل خودم

اندر حکایت پروانه

afifabad — Sun, 10 Jun 2007 10:05:18 GMT

نفسم سوخت.دلم سوخت.پر و بالم سوخت

کاش پروانه شدن این همه آداب نداشت

من...

واسه رگبار واسه بارون چتر دستاتو ميخوام

واسه برف زمستون تب حرفاتو مي خوام

واسه تموم عمر پيشم بمون

من تو رو هر روز مي خوام حتي نه يه روز در ميون

واسه وحشت از سياهي برق چشماتو مي خوام

واسه بي گناهي حرف لبهاتو مي خوام

چي مي خواي صداي التماسمو كه عاجزانه ميگه پيش من بمون

چي مي خواي شكستن غرورمو شايد بشي هم آشيون

باشه ميگم با التماس هر روز نه يك روز در ميون

گل يخ اگه بي همزمون نبود به خدا يخ نمي زد

آدم خوب كه يهو بدنميشد سري به دوزخ نمي زد

اگه عشق سري ميزد به آدما كسي سياه بخت نمي شد

زندگي سخت نمي شد...

من تو رو هر روز مي خوام حتي نه يه روز در ميون.

کاشکی...

afifabad — Fri, 25 May 2007 11:49:18 GMT

كاشكي بوديو ميديدي ميديدي چقدر سخته زندگي بي تو

كاشكي نرفته بوديو مي شنيدي مي شنيدي عاشقونه صداي منو

از اون روز كه گذاشتي رفتي گل عشقم تو باغچه پژمرده شد

نشستم تو اتاقم تنها واي گم شدم تو خواب و رويا

وقتي دلم گرفته هر روززندگيم مثل زندونه

هنوز بوي تو مونده توي خونه

يادم مياد بهم ميگفتي هميشه دوستم داري اما...

اما رفتيو برنگشتي ديگه ما رو ياد نداري

ببين هنوزم تو خواب تو رو ميبينم

رفتيو نميدوني چقدر غمگين شدم

هنوز بوي تو مونده روي تنم

كاشكي ميتونستم اسم تو رو از ياد ببرم

مگه دوستت نداشتم مگه هر كاري نگفتي نكردم

ديگه خسته شدم مگه زندگي زوره؟ آخ كه دستم ازت دوره

جاي تو هميشه تو قلب من ميمونه

آخ اي خدا دارم از نبودش مي سوزم

كاشكي وبلاگمو ميديدو ميدونست اين وبلاگ مال اونه، خدا خدااااا